“Goh, wat is dit een prachtige kamer. Is die helemaal voor mij alleen?” Ik was gewend om mijn kamer te moeten delen met twee zussen, één tien en de ander zes jaar jonger. En nu had ik hier helemaal het rijk voor mij alleen. Ik stond (als 18-jarige in 1964) in de grote vrijstaande villa aan Putney Road in Londen, waar ik een avond eerder aangekomen was. Vanaf de boot uit Hoek van Holland naar Harwich, lang uitgezwaaid op de Pier (inclusief witte zakdoek!), door mijn beide ouders. In die tijd was ’t niet niks… een soort emigratie. Zonder telefoon / fax / email / sms / WhatsApp, ons enige kontakt was: brieven schrijven. Vanaf Harwich was ik met de trein naar Londen gereisd, erna met de metro. Hier ging ik zes maanden wonen, werken (Au Pair) en studeren. Een prachtig huis met mega achtertuin en een lap grond rondom het huis. Meteen bij binnenkomst zag ik een grote hal en links een prachtige donkerbruine eikenhouten trap die naar boven ‘wentelde’. Eenmaal boven liep ik rechtsaf en zag mijn plek voor de komende maanden. Vanuit het raam had ik een schitterend uitzicht op de tuin. Beneden had ik een EIGEN badkamer met een groot ligbad, wat een luxe voor mij. Ik was gewend om met mijn ouders en de zeven kinderen één badkamer te moeten delen. Daar staand – in die prachtige badkamer – herinnerde ik me een voorval uit mijn ouderlijk huis… Mijn vader en alle zeven kinderen moesten naar school of werk en hadden haast. Mijn moeder zei (ik was 16 jaar oud): “Ach Anneke jij moet je maar even in de keuken wassen aan de gootsteen, ik doe de gordijnen wel dicht”. Daar stond ik poedeltjenaakt toen de keukendeur plotseling open vloog. Op minder dan één meter afstand stond daar onze melkboer – een echte boerenjongen – met in zijn hand het ijzeren rekje… Met de flessen melk met blauwe aluminium dop, karnemelk met rode dop en yoghurt met groene dop. Hij was gewend om de bestellingen in de keuken te zetten! Hij schrok nog meer dan ik en smeet de deur met een harde klap dicht. Hij heeft mij daarna altijd ‘ontweken’. Ik hem ook trouwens, wat een afgang! Maar nu had ik een eigen badkamer in Londen. Helemaal voor mijzelf alleen. Heerlijk om hier zes maanden te mogen wonen.

Anneke  Swijgman-Vogelpoel

Creatief Schrijven deel 2
Bibliotheek Segbroek