Jelle bij de hand

– Lieve Jelle, zei ik
tegen kleinzoon van vier,
ik neem je mee met de bus
naar het tapijt van duizend bloemen.

Ik pakte blonde Jelle bij de hand
en daar gingen we, de bus in,
een hele belevenis voor het ventje
gewend aan auto, fiets of lopen.

We stapten uit op ’t Lange Voorhout,
een breed en statig plein in het centrum.
In de grasperken, onder de kale bomen,
duizenden krokussen, wit en geel,
licht en donker paars,
daartussen plukjes sneeuwvlokjes.

Het was echt lente, fris en zonnig,
de bloemen waren open, vrolijk en blij.
Auto’s reden langzaam, Japanners fotografeerden,
Hollanders eveneens, van de fiets afgestapt.

Er waaide een beetje wind,
bracht een vleugje parfum van toeristen mee.
Een paar duiven koerden op de dakranden,
een merel floot, hoog in een boom.

Sprookjesachtig, zo’n tapijt van duizend bloemen.
Jelle was er even stil van…
Toen riep hij uit:
– Zoveel bloemen heb ik nooit bij elkaar gezien!

Epi

Creatief Schrijven Deel 2
Bibliotheek Segbroek